Γιορτινές φιλίες

Υπάρχουν φιλίες και φιλίες. Φιλίες που μένουν αναλλοίωτες στο χρόνο, φιλίες του "καφέ" ("Έλα μωρέ για έναν καφέ να βγαίνω τον/την έχω, σιγά!"), παιδικές φιλίες, φιλίες του κώλου (ή αλλιώς friends with benefits) και μέσα σ' όλη αυτή την πανδαισία φιλιών υπάρχουν κι αυτές των εορτών. Οι φιλίες τέτοιου τύπου χωρίζονται σε δυο κατηγορίες. Σε αυτές που γίνονται τις γιορτές και σε αυτές που έχουν γίνει ήδη, αλλά τις συναντάς μόνο Χριστούγεννα και Πάσχα.
Η πρώτη κατηγορία δημιουργείται σε καφετέριες, μπαρ, πάρτυ, σε συνάξεις τελοσπάντων, μιας και όλοι κάτι τέτοιες εποχές έχουμε μια κλίση προς τον έξω κόσμο. Λες και είμαστε κλεισμένοι όλο τον υπόλοιπο χρόνο και αποφασίζουμε Χριστούγεννα και Πάσχα να γιορτάσουμε τη γέννηση και την ανάσταση του Κυρίου αντίστοιχα. Ε και σου λέει βγαίνουμε από 'δω, βγαίνουμε από 'κει, γνωρίζουμε τον έναν, γνωρίζουμε τον άλλον, τσουπ να σου μια φιλία. Το καλοκαίρι, ας πούμε, αυτές δεν ανθούν τόσο πολύ, γιατί κόσμος φεύγει - έρχεται και δεν προλαβαίνεις ούτε "Χάρηκα!" να πεις, σιγά μην αρχίσεις και τα κολλητιλίκια.
Η δεύτερη κατηγορία, είναι αυτή των φιλιών που προυπάρχουν, αλλά "ζουν" στο προσκήνιο. Θέλω να πω κόσμος και κοσμάκης σπουδάζει σε άλλες πόλεις, ακόμη και σε άλλες χώρες. Ε, οι γιορτές αποτελούν μια αφορμή για να αναφωνήσουν αυτοί "Home sweet, home" κι εμείς που σπουδάζουμε στη πόλη μας "Δε προλαβαίνω να σας δω όλους ρε παιδιά!". Οι συγκεκριμένες σχέσεις μπορεί να είναι σφιχτές (μέσω msn, προσφορών κινητής τηλεφωνίας κλπ κλπ), αλλά συσφίγγουν ακόμη περισσότερο με τον ερχομό του Ιησού Χριστού ή με το "Λάζαρε, δεύρο έξω!". Και μετά το "Χαρούμενη χρυσή Πρωτοχρονιά" και το "Χριστός Ανέστη" μην τον είδατε. Και μένουμε εμείς τα παιδιά των πόλεων μας να περιμένουμε ξανά τους μάγους με τα δώρα και να κουνάμε μαντήλια. Δεεεε βαριέσαι! Κάποια στιγμή θα μας το κουνήσουν κι εμάς, που θα πάει!

*Αφιερωμένο σε αυτούς που έρχονται και φεύγουν χρονιάρες μέρες.