Ελλαδάρα: η χώρα των διακοπών (των μυαλών)

"Η κατάσταση τον τελευταίο καιρό είναι απελπιστική."
"Για κάτσε ρε! Ποιον τελευταίο καιρό; Ποια κατάσταση; Μιλάς για τα τελευταία 30 χρόνια και για την σπατάλη των χρημάτων, έτσι;"
"Ναι! Αυτοί οι πολιτικοί τα φταίνε όλα!"

Έτσι και ξαανακούσω τέτοια κλισέ φράση θα ανατινάξω το στόμα αυτού που θα την πει. Τι πάει να πει οι πολιτικοί; Άνθρωπος είσαι είχες την ευκαιρία σου να μην τους ψηφίσεις κι αν έβγαιναν και δεν τους ήθελες να τους κατέβαζες. Αλλά κι εσύ ένας πολιτικός είσαι. Ή μήπως να πω πως και οι πολιτικοί είναι άνθρωποι; Αυτό σημαίνει φίλε μου, πως αν ήσουν στην θέση τους το ίδιο θα έκανες. Και εν μέρει υπήρξες. Όταν κοιτάς πρώτα την πάρτη σου και σκέφτεσαι την τσέπη σου και την τσέπη του παιδιού σου και ο απέναντί σου πεθαίνει και το μόνο που κάνεις είναι να λες "Κρίμα!" τότε καλά να πάθεις τώρα που το "Κρίμα!" το λένε για 'σένα. Καλά να πάθουμε που πεινάμε και που θα πεινάσουμε κι άλλο. Μπορεί σε λίγο να καταλήξουμε να τρώμε ο ένας τον άλλον κι αυτή τη φορά με την κυριολεκτική έννοια. Όχι μόνο επειδή πεινάμε, αλλά επειδή ακούμε και μόνο ακούμε. Σου λέει βγαίνουν διάφοροι δημοσιογράφοι, γράφουν άρθρα ακόμη κι αν ανήκουν στα ξένα ειδησεογραφικά πρακτορεία, λένε πως η Ελλάδα δεν χειρίζεται σωστά την δυσμενή οικονομική της θέση, βγαίνουν οι Anonymous μ' ένα βιντεάκι, χτυπάνε και οι μούφα Αnonymous με δεύτερο και μας κάνουν το μυαλό πουρέ. Κι εσύ δεν ξέρεις τι να πρωτοπιστέψεις, τι να πρωτοακούσεις αντί να σκεφτείς τα βασικά. Γιατί κι αυτά μπορεί να είναι μέρος του σχεδίου "Πλύση εγκεφάλου του Ελληναρά" ώστε να τον φοβήσουν ή να τον αδρανοποιήσουν ακόμη περισσότερο εγκεφαλικά. Αν θέλεις να βγεις από αυτή τη λακούβα η πρώτη σκέψη σου θα πρέπει να 'χει βάση το "Δε με νοιάζει ποιος τα έφαγε ή αν μαζί τα φάγαμε, με νοιάζει να έχουμε όλοι να φάμε." Βέβαια επειδή έχεις βάλει κι εσύ το χέρι σου στην σπατάλη που έγινε και στο κλέψιμο βούλωσέ το και βοήθησε πρώτα την κυρά - Μαρία που τα 'βγαζε πάντα με 3 κι 60. Της χρωστάς άλλωστε. Έπειτα σκέψου το κοινό καλό και στο τέλος την πάρτη σου. Αν δεν ακολουθήσεις αυτά τα βήματα απλά θα βρεθείς στην ίδια θέση. Σκέψου πως οι άνθρωποι πάντα θα είναι ανθρωποφάγοι. Δες αν ακόμη σ' αρέσει το ανθρώπινο κρέας ή θες ν' αλλάξει το μενού και πράξε ανάλογα. Όλοι μας άλλωστε, ξέρουμε πως να πράξουμε σε τέτοιες περιπτώσεις που δεν είναι απλά μια ψήφος σε μια κάλπη. Η ατμόσφαιρα μυρίζει πόλεμο και μάλιστα εμφύλιο. Και στους εμφύλιους απ' ότι ξέρεις οι άλλες χώρες φέρονται όπως τα μικρόβια σ' έναν άρρωστο άνθρωπο. Αν βρουν κακό ανοσοποιητικό σύστημα χτυπάνε και εισβάλλουν με μεγάλη ευκολία. Για μια φορά λοιπόν, άνθρωπε γίνε κάτι άλλο από άνθρωπος. Γίνε κάτι διαφορετικό.

Πρώτες βοήθειες

Τι πρέπει να κάνεις σε περίπτωση:

• Χωρισμού
  Του / Της καταστρέφεις προσωπικά αντικείμενα.
  
  
• Απόλυσης απ' τη δουλειά
  Το καις το μαγαζάκι. Απλά πράγματα.
  
  
• Συνάντησης με πρώην
  Γυρνάς τη πλάτη σου επιδεικτικά. Σιγά μην του / της μιλήσεις κιόλας.
  
  
• Σεξ πρώτης φοράς
  Αγοράζεις προφυλακτικό. Τα υπόλοιπα έρχονται από μόνα τους.
  
  
• Χάνγκοβερ
  Πίνεις μπύρα. Διώχνει τον πονοκέφαλο. Εγγυημένα πράγματα!
  
  
• Τσακωμού
  Ρίχνεις βρισίδι. Ξεδίνεις ρε παιδάκι μου, όπως και να το κάνεις.
  
  
• Αφραγκίας
  Ζητιανεύεις από γονείς / φίλους / γκόμενους. Τι σόι γονείς / φίλοι / γκόμενοι είναι αν δεν ενισχύσουν;
  
  
• Κρασαρίσματος pcιου
  Το πετάς απ' το παράθυρο / μπαλκόνι.
  
  
• Πείνας
  Τρως ρε φίλε! Σταμάτα να παραπονιέσαι ότι πεινάς. Ε, φάε, μας σκότισες!
  
  
• Πιασίματος στα πράσα
  Λες "Δεν είναι αυτό που νομίζεις!" ελπίζοντας αυτή τη φορά να πιάσει.
  
  
  
  *Προσοχή! Τα περισσότερα απ' τα παραπάνω είναι οι πρώτες σκέψεις που σου έρχονται στο μυαλό. Αν τις πράξεις, εκείνη τη στιγμή θα το κωλοχαρείς, αλλά μελλοντικά πολύ πιθανόν να το μετανιώσεις. It's up to you! Αν είσαι άνθρωπος της στιγμής ακολούθησέ τις. Αν είσαι του χρόνου breath in, breath out, για όλα υπάρχει κι άλλη λύση.

...και εγώ - LogOut

Ζητάω συγγνώμη απ όλους εσάς,
γιατί έμεινα μόνος την ώρα που θα 'πρεπε να 'βρισκα
κάποιον και 'γω να μιλώ
να μιλάω και 'γω.

Ζητάω συγγνώμη απ' όλους εσάς,
που παραμιλώ στο κλειστό κινητό,
σαν κάποιον στ' αλήθεια και 'γω ν' αφορώ,
να αφορώ και 'γω.

Ναι θα μπορούσα πιστεύω και 'γω,
σε κάποιο μπαρ ή καφέ ή μπιστρό,
με αξιώσεις και στυλ σοβαρό,
να συζητάω και 'γω.

Πως θα 'θελα και 'γω να χαθώ,
μέσα στο πάρτυ σας,
μέσα στη ζάλη σας,
στη χαζομάρα σας.

Πως θα 'θελα και 'γω να χαθώ,
μέσα στο πάρτυ σας,
μέσα στη ζάλη σας,
στη χαζομάρα σας.

Πως θα 'θελα και 'γω να χαθώ,
πως θα 'θελα και 'γω να χαθώ,
πως θα 'θελα και 'γω να χαθώ.

*Για τα 24 μου φέτος έχει τραγούδι μετά από ένα ιδιαίτερο πάρτυ!

Κόσμος παροξυσμού

Σ' έναν κόσμο γεμάτο από ανθρώπους, από διαφορετικά μυαλά, σώματα, χρώματα, ιδέες, καρδιές. Σ' έναν κόσμο γεμάτο από οντότητες που πέφτουν στο μύθο της μουσικής, στην τέχνη των ναρκωτικών, στη μοναξιά του αλκόολ, αναζητούμε όλοι ένα κάτι που δεν έχει δει ή δώσει ουδείς άλλος. Σ' αυτό τον κόσμο ψάχνουμε να νιώσουμε μοναδικοί, γιατί ξέρουμε πως ο καθένας μας είναι σα τη μύγα μέσα σ' ένα εργοστάσιο βιομηχανίας γάλακτος. Σ' αυτό τον κόσμο άλλοι για να ξεχωρίσουν ληστεύουν, δολοφονούν, αγορεύουν, δημοσκοπούν κι άλλοι γράφουν, παίζουν, σκηνοθετούν, τραγουδούν. Όμως πια δε μπορείς να ξεχωρίσεις ποιο είναι το καλό και ποιο το κακό. Όχι, γιατί ποτέ δεν υπήρξε καλό ή κακό, αλλά γιατί πλέον κανένας δεν ορίζει τίποτε και όλοι ζουν για το αύριο, δίχως αύριο.


*Ο καθένας νομίζει τα όριά του όρια του κόσμου.
*Αφιερωμένο σε δυο πρόσωπα που μου έμαθαν πως ο κόσμος έχει άλλα όρια από τα δικά μου. Ευχαριστώ! Τον καθένα ξεχωριστά για τον τρόπο του.

Αγαπούλα είσαι και πολύ ομορφάντρας!

* Εντελώς πλεκτάνη Μάκη μου η διαφήμιση!



** Βάλε μπάρμπα!

Γιορτινές φιλίες

Υπάρχουν φιλίες και φιλίες. Φιλίες που μένουν αναλλοίωτες στο χρόνο, φιλίες του "καφέ" ("Έλα μωρέ για έναν καφέ να βγαίνω τον/την έχω, σιγά!"), παιδικές φιλίες, φιλίες του κώλου (ή αλλιώς friends with benefits) και μέσα σ' όλη αυτή την πανδαισία φιλιών υπάρχουν κι αυτές των εορτών. Οι φιλίες τέτοιου τύπου χωρίζονται σε δυο κατηγορίες. Σε αυτές που γίνονται τις γιορτές και σε αυτές που έχουν γίνει ήδη, αλλά τις συναντάς μόνο Χριστούγεννα και Πάσχα.
Η πρώτη κατηγορία δημιουργείται σε καφετέριες, μπαρ, πάρτυ, σε συνάξεις τελοσπάντων, μιας και όλοι κάτι τέτοιες εποχές έχουμε μια κλίση προς τον έξω κόσμο. Λες και είμαστε κλεισμένοι όλο τον υπόλοιπο χρόνο και αποφασίζουμε Χριστούγεννα και Πάσχα να γιορτάσουμε τη γέννηση και την ανάσταση του Κυρίου αντίστοιχα. Ε και σου λέει βγαίνουμε από 'δω, βγαίνουμε από 'κει, γνωρίζουμε τον έναν, γνωρίζουμε τον άλλον, τσουπ να σου μια φιλία. Το καλοκαίρι, ας πούμε, αυτές δεν ανθούν τόσο πολύ, γιατί κόσμος φεύγει - έρχεται και δεν προλαβαίνεις ούτε "Χάρηκα!" να πεις, σιγά μην αρχίσεις και τα κολλητιλίκια.
Η δεύτερη κατηγορία, είναι αυτή των φιλιών που προυπάρχουν, αλλά "ζουν" στο προσκήνιο. Θέλω να πω κόσμος και κοσμάκης σπουδάζει σε άλλες πόλεις, ακόμη και σε άλλες χώρες. Ε, οι γιορτές αποτελούν μια αφορμή για να αναφωνήσουν αυτοί "Home sweet, home" κι εμείς που σπουδάζουμε στη πόλη μας "Δε προλαβαίνω να σας δω όλους ρε παιδιά!". Οι συγκεκριμένες σχέσεις μπορεί να είναι σφιχτές (μέσω msn, προσφορών κινητής τηλεφωνίας κλπ κλπ), αλλά συσφίγγουν ακόμη περισσότερο με τον ερχομό του Ιησού Χριστού ή με το "Λάζαρε, δεύρο έξω!". Και μετά το "Χαρούμενη χρυσή Πρωτοχρονιά" και το "Χριστός Ανέστη" μην τον είδατε. Και μένουμε εμείς τα παιδιά των πόλεων μας να περιμένουμε ξανά τους μάγους με τα δώρα και να κουνάμε μαντήλια. Δεεεε βαριέσαι! Κάποια στιγμή θα μας το κουνήσουν κι εμάς, που θα πάει!

*Αφιερωμένο σε αυτούς που έρχονται και φεύγουν χρονιάρες μέρες.

Άλλο αγάπη και άλλο...

Αγαπητοί αναγνώστες το θέμα που μας κωλοκαίει σήμερα είναι η σύγχυση που προκαλεί αυτό το συναίσθημα που λέγεται έρωτας και δε σε κάνει να το ξεχωρίσεις απ' την αγάπη. Ακούω πολλούς από εσάς να κάνουν κάτι βαρύγδουπες δηλώσεις τύπου "Τον/ην αγαπώ!" στους 4 μήνες και αναρωτιέμαι ρε φίλε/η πριν το πεις αυτό...

Ξέρεις :
πως μυρίζει η αναπνοή του/της το πρωί;
πάνω από 3 ιδιοτροπίες του;
το βλέμμα του/της όταν θυμώνει, όταν στενοχωριέται, όταν θέλει να κρύψει κάτι;

Και όχι δε προσπαθώ να κατηγοριοποιήσω το συναίσθημα της αγάπης. Αυτό που προσπαθώ να πω είναι ότι έρωτας και αγάπη είναι δυο διαφορετικές έννοιες. Όπως συνήθιζα να γράφω στα παιδικά λευκώματα (σου λέει από μικρό παιδί στο επάγγελμα) ο έρωτας είναι όταν θέλεις κάποιον, αλλά δε μπορείς να δεις τ' αρνητικά του, ενώ η αγάπη είναι όταν γνωρίζεις πια τ' αρνητικά του άλλου και παρόλ' αυτά τον αποδέχεσαι. Η απόστασή τους μοιάζει να είναι θέμα χρόνου κι αυτό γιατί όταν είμαστε ερωτευμένοι και στην αρχή μιας σχέσης δε μπορούμε να αφεθούμε εντελώς και να δείξουμε το πολύπλευρο εγώ μας, αλλά κρατάμε τ' αρνητικά για kinder - έκπληξη. Ή και να τα δείχνουμε απροκάλυπτα, ο άλλος δεν έχει τη συναισθηματική καθαρότητα για να τα δει. Αν δε, είναι τυχερός και τα καταλάβει, συνήθως καταλήγει να τα δικαιολογεί, γιατί η παρόρμηση του έρωτα δεν τον αφήνει να τα "επανατοποθετήσει" στο αντικείμενο του πόθου του. Ακόμα και στις εξαίρετες περιπτώσεις που ο άλλος είναι φίλος σου ή γνωστός σου χρόνια η αγάπη που θα νιώσεις γι αυτόν δεν είναι η ίδια με αυτή της φιλίας. Η αγάπη μιας φιλίας δεν περιέχει το ερωτικό στοιχείο το οποίο κάνει τα πράγματα περίπλοκα. Ο πόθος, το πάθος, η θέλξη συνδέονται και μπλέκονται γλυκά για να καταλήξουν να καπακώσουν την φιλική αγάπη.
Γι αυτό σας παρακαλώ δε θέλω να ακούω αυτά τα "Σ' αγαπώ" των λίγων μηνών. Η αγάπη είναι σοβαρή υπόθεση, δεν είναι παίξε - γέλασε. Είναι έλα να παίξουμε και να γελάσουμε μαζί. Είναι μια κοινή πράξη και όχι τόσο μοναχική όσο είναι ο έρωτας. Είναι απόρροια μακροσκελούς ξεμέθυστου έρωτα.
Ας σοβαρευτούμε δηλαδή, λέω γω, μεγάλα παιδιά!

Τα Χριστούγεννα σημαίνουν - Ημισκούμπρια

Νια νια νια.....
Χο χο χο
Χοντρούλακες όλου του κόσμου,
ήρθε η εποχή σας, ντυθείτε όλοι Άγιοι Βασίληδες
Χο χο χο λα .....
Χριστούγεννα και πάλι,
είναι γιορτή μεγάλη δώρα με το τσουβάλι,
και μπάσκετ με τον Γκάλη,
θα αγοράσω δέντρο που ναν αληθινό,
μπας και φύγει το βρωμόδασος και κτίσω σπιτικό,
μετά απ’ τις γιορτές που θα’ χει ξεραθεί,
στο σκουπιδοκαδο τ’ ακουμπάω με στοργή,
στα εποχιακά θα κάνω τον σουλάτσο,
να πάρω τα στολίδια και γιρλάντες ένα μάτσο.
Οι μπάλες για το δέντρο ακρίβεια τρελή
σαν να χουνε αυτόγραφο του Χατζηπαναγή.
Πήρα και λαμπιόνια, τα μισά ήταν καμένα
και 'λεγα δεν θα πιάσουν κορόιδο εμένα.
Έχω ένα Σάββατο να πάρω όλα τα δώρα
και το συγκεκριμένο, ψωνάει όλη χώρα.
Τα παιδιά θέλουν παιχνίδια που ‘χουν δει στην τηλεόρα,
και ο παππούς ρολόι για να μετρά την ώρα,
η γυναίκα δεν ζητάει πλέον δώρα από τον άντρα,
του παίρνει την πιστωτική την φέρνει τηλεκάρτα,
και μένα θα μου κάνουν δώρα πφφφ γαμάτα,
ένα σετ γραφείου, μπρελόκ και μια γραβάτα.
Ε, ρε φράγκα που ξοδεύω να ευχαριστώ τα πλήθη,
και σου λεν ο Αϊ Βασίλης πως δεν είναι παραμύθι.

Έρχεται το ελάφι το ελάφι του Αϊ Βήτα!
Έρχεται το ελάφι το ελάφι του Αϊ Βήτα!

Τα Χριστούγεννα σημαίνουν ότι ένα πάρτι ξεκινά,
Και όλοι τα περιμένουν για να πάρουν δώρα απ’ την δουλειά.
Έρχεται ο Αϊ Βήτα όμως έχει αδειανά τα σακιά,
μπαίνει απ’ την καμινάδα και σουφρώνει τα ασημικά.

Στα κανάλια στην τιβί, στο σήμα τους φυτρώνει γκι,
χώσε Βέφα συνταγές, πως να γίνει ο κουραμπιές,
Ρεπορτάζ απ’ την Βαρβάκειο τα αποκαλύπτει ούλα,
"Ορτύκι μας πουλάνε Νίκο μου για γαλοπούλα".
Χριστουγεννιάτικες ταινίες σε επανάλα το "The bone"
για χιλιοστή φορά θα δούμε "Home alone".
εκπομπές γιορταστικές, με λαϊκούς τραγουδιστές,
σποτάκια Coca Cola με αρκούδες πολικές,
στο ράδιο "Last Christmas I gave you my heart, but the very next day you gave it away".

Τα Χριστούγεννα σημαίνουν πάρτι ,γκομενάκια και πιοτί,
και ο γύφτουλας στον δρόμο σήμερα μυρίζει γιασεμί.

Τρίγωνα κάλαντα σ’ όλη την γειτονιά,
ντρίίγκ το κουδουνέτο πριν απ ΄τις 9.
Όλη την νύχτα σκάβουνε δίπλα τον μετροπόντικα,
και ‘χω απ’ το χάραμα τρίγωνο και μελόντικα,
λαμβάνω sms με κλισε ευχές απο κάτι ξεχασμένους και γκόμενες παλιές,
πήρα και λαχείο ένας στους δυο κερδίζει,
μα είμαι πάντα ο "δυο" η τύχη δεν γυρίζει,
γι’ αυτό ενημερώνω το ελάφι του Αϊ Βήτα,
ότι δεν παίζει φέτος φλουρί μα ούτε πίτα.

Τα Χριστούγεννα σημαίνουν ότι ένα πάρτι ξεκινά,
κι όλοι τα περιμένουν για να πάρουν δώρο απ’ την δουλειά.
Έρχεται ο Αϊ Βήτα όμως έχει αδειανά τα σακιά,
μπαίνει απ’ την καμινάδα και σουφρώνει τα ασημικά.

Χριστός γεννάται σήμερα στης Βηθλεέμ την πόλη
εκεί κοντά στις περιοχές που σκοτώνονται όλοι
στις ειδήσεις γκρινιάζει όλ’ η κοινωνία
"Φτώχεια καταραμένη δεν έχουμε μία."
Μα το βράδυ της παραμονής πληρώνουν τα Doubledot
και τρέχουν στα σκυλάδικα σαν ζόμπι σαν ρομπότ
μια ζωή την έχουμε απόψε ρε Βαγγέλη
"Όπα τσιφτετέλι στον Θάνο τον Πετρέλη".
Συγγενείς που βλέπω μόνο μια φορά τον χρόνο
στο τραπέζι φαμελιάς, παραμονή πρωτοχρονιάς
και αν δεν μετράμε αντίστροφα την αλλαγή του χρόνου
φράγκα μετράμε αντίστροφα που θα χουμε του χρόνου.
Στις δώδεκα και τέταρτο η κίνηση φριχτή
όπως το Σχηματάρι τριημέρου επιστροφή.
Οκέι, εντάξει αφήνω το αμάξι σε ένα κασκαντέρ
και μέχρι να χαράξει είν ’ο Λαμπρούκος Μπαλαντέρ
Όλη νύχτα στο "Βαλέ" κάνω προσευχή
μπας και τούτη η χρονιά πιο μαλακά μας βγει.

Έρχεται το ελάφι το ελάφι του Αϊ Βήτα!
Έρχεται το ελάφι το ελάφι του Αϊ Βήτα!

Τα Χριστούγεννα σημαίνουν ότι ένα πάρτι ξεκινά,
Και όλοι τα περιμένουν για να πάρουν δώρα απ’ την δουλειά,
Έρχεται ο Αϊ Βήτα όμως έχει αδειανά τα σακιά, μπαίνει απ’ την καμινάδα και σουφρώνει τα ασημικά.

Mary Poppins

*Το πιο περιγραφικό τραγούδι των Χριστουγέννων!
**Merry Xmas!!!

Ξυπόλητοι στο πάλκο

Όσοι βρεθείτε στην Αθήνα μέχρι τις 20 Ιανουαρίου ή τελοσπάντων μένετε μόνιμα στην πρωτεύουσα, περάστε μια βόλτα κάποια Παρασκευή απ' το Gazarte και θα με θυμηθείτε. Ή καλύτερα θα θυμηθείτε παλιά τραγούδια διασκευασμένα από δυο καλλιτεχνικές φυσιογνωμίες που μας έχουν συνηθίσει τόσα χρόνια σε σοβαρές δισκογραφικές δουλειές. Μιλάω για τον Φοίβο Δεληβοριά και την Μάρθα Φριντζήλα. Η ανατροπή έρχεται στην πορεία του προγράμματός τους καθώς ξετυλίγουν σιγά σιγά το κουβάρι της ελληνικής δισκογραφίας απ' τον Πάνο Γαβαλά μέχρι τον Τζίμη Πανούση κι απ' την Αρλέτα μέχρι τη Ρίτα Σακελλαρίου. Το κέφι βέβαια κορυφώνεται όταν η Μάρθα φοράει μια περούκα κομμένη σε καρέ κουπ κι ο Φοίβος ένα κοστούμι που όπως λέει μια φίλη μου είναι λες και το προηγούμενο βράδυ βρέθηκε σε after party του Γιάννη Φλωρινιώτη και πήγε κατευθείαν για δουλειά. Ο Φοίβος για πρώτη φορά βρίσκεται σ' ένα πρόγραμμα με τόση κίνηση κι η αλήθεια είναι ότι μοιάζει παραπάνω με χαριτωμένο cartoon παρά με τραγουδοποιό που κάποτε του είχε δώσει τα εύσημα ο Μάνος Χατζιδάκις. Αυτό φυσικά οφείλεται και στην θεατρικότητα της Μάρθας που τον παρασύρει με το στυλ της, παίζοντας με το κοινό και κάνοντας μορφασμούς που σε οδηγούν στο γέλιο ακόμα κι όταν "χλευάζει" τραγούδια όπως το "Ρόζα" του Μικρούτσικου. Οι κριτικές ειδικά για την συγκεκριμένη κίνηση δίνουν και παίρνουν, αλλά η ίδια εξηγείται: "Παρακολουθώ την συζήτηση στο διαδίκτυο, έχει μεγάλο ενδιαφέρον.. Δεν ειρωνεύομαι και δεν υποτιμώ το τραγούδι. Υπερασπίζομαι τα αδύναμα τραγούδια και όχι αυτά που έχουν γράψει ιστορία και δεν χρειάζονται υπεράσπιση πια. Αυτό κάνουμε και στην παράσταση, Ξυπόλητοι στο πάλκο μαζί με τον Φοίβο Δεληβοριά. Διαλέγουμε τραγούδια παρεξηγημένα, που δεν έτυχαν ιδιαίτερης εκτίμησης όταν πρωτοκυκλοφόρησαν."

(Πηγή: http://www.musicpaper.gr/)

Όλα αυτά όμως δεν έχετε παρά να τα δείτε και να τα κρίνετε μόνοι σας από κοντά. Η εμπειρία μου πάντως επιβεβαίωσε την αρχική μου άποψη πως η Μάρθα και ο Φοίβος καλά έκαναν και βρέθηκαν "Ξυπόλητοι στο πάλκο".

Στο μυαλό του Τζον Μάλκοβιτς

Υπάρχουν στιγμές που ο κινηματογράφος μιμείται τη ζωή, αλλά υπάρχουν κι άλλες που οι ταινίες απέχουν πολύ απ' την πραγματικότητα. Μια απ' αυτές είναι και η συγκεκριμένη ταινία. Όσο κι αν θέλουμε, δεν θα καταφέρουμε ποτέ να μπούμε στο μυαλό κάποιου άλλου ανθρώπου. Οι προσπάθειες που κάνουμε προκειμένου να δούμε τι έχει ο άλλος στο κεφάλι του, τι σκέφτεται για εμάς, γιατί κούνησε προς τ' αριστερά το ποτήρι του και όχι προς τα δεξιά, θα καταλήγουν πάντα άδοξα. Το τι είμαστε και το πως μας βλέπει ο άλλος μπορεί να απέχουν χιλιόμετρα. Κι αυτό δε σημαίνει ότι εμείς δώσαμε κάποιο δικαίωμα για να αποκτήσει ο άλλος την συγκεκριμένη οπτική γωνία. Θα την αποκτούσε ούτως ή άλλως με βάση τις εμπειρίες του. Κι αν λοιπόν οι εμπειρίες του τον οδηγούν στο συγκεκριμένο συμπέρασμα είτε μετακινήσουμε το ποτήρι δεξιά είτε αριστερά, το πρόβλημα δεν έγκειται σε εμάς. Ούτε σε αυτόν βέβαια. Το πρόβλημα θα εμφανιστεί τη στιγμή που θα προσπαθήσουμε να σκεφτούμε τι σκέφτεται για εμάς και γιατί μπορεί να σκέφτεται αυτό που σκέφτεται. Χαμένη υπόθεση.
Καθένας μας είναι μοναδικός, άρα δε μπορούμε να μπούμε όλοι στο καλούπι μιας λογικής. Τι κι αν η "κοινή λογική" προστάζει πως θα έπρεπε το ποτήρι να είχε πάει στ' αριστερά; Κάποιος άνθρωπος το θέλησε στα δεξιά του και αυτό και μόνο αρκεί. Ο μόνος τρόπος να μάθεις γιατί το τοποθέτησε εκεί είναι απλά να τον ρωτήσεις. Κι αυτός ποτέ δεν είναι σίγουρος, μιας και ποτέ δεν ξέρεις αν ψεύδεται ή όχι. Μα αν την πατήσεις σκεπτόμενος αυτά θα μπεις ξανά στο φαυλεπίφαυλο κύκλο του να ανακαλύψεις τι σκέφτεται ο άλλος. Κι ένα είναι σίγουρο: θα βγεις χαμένος σε χρόνο και φαιά ουσία. Go with the flow που λένε και οι φίλοι μας οι Άγγλοι.

*Το κάθε μυαλό αποτελεί κι από ένα σύμπαν.

Το γλυκό της το παιδί - Ζακ Στεφάνου

Κι αν αυτή γιορτάζει και δώρο δεν της πήρα
κι αν μ' αγαπάει κι εγώ την τυραννώ
κι αν πολλά μου δίνει και λίγα μου ζητάει εγώ

Κι αν μ' έχει γεννήσει κι είμαι 1,60
κι αν της φωνάζω που είμαι κοντός
κι αν καμμιά φορά στο σπίτι δεν τρώω
έτσι κι αλλιώς

Ένα δώρο σε μια όμορφη γυναίκα
που χει κάνει το πιο ωραίο παιδί της χαρίζω
κι αν δακρύζω δε μ' αρέσει
είναι πολλή
η αγάπη που χει δώσει

Μα το ωραίο της παιδί δε θα τη προδώσει
πριν παλαβώσει θα της πει σ' αγαπώ
κι αυτή θα το φιλήσει και θα πει
το γλυκό μου το παιδί

Κι αν το δωμάτιο μου είναι αχούρι
κι αν καμμιά φορά φέρνω κακούς βαθμούς
κι αν συνέχεια σπάω τα σπυράκια στη μούρη
αυτούς

Ν' ακούς που έχουν μια κιθάρα
και στον κόσμο μια μαμά και την αγαπούν
κι άμα δε μπορούν να της το πουν
της το γράφουν και της το τραγουδούν

Αυτούς που έχουν μια κιθάρα
και στον κόσμο μια μαμά και την αγαπούν
κι άμα δε μπορούν να της το πουν
της το γράφουν σε κασέτα
στ' αυτοκίνητο το βάζουν

Και το πρωί όταν τ' ακούσει
πριν δουλέψει νυσταγμένη θα σκεφτεί
το γλυκό μου το παιδί

*Χρόνια πολλά μαμά!!!

Μόλις έκανα μια postia!

Ατάκες που πρέπει να φορολογούνται

Αφού η οικονομία της χώρας έχει πάρει την κάτω βόλτα, είχα μια ιδέα πως μέσα σ' ένα μήνα τουλάχιστον, θα συγκεντρώσουμε τα χρήματα του χρέους και θα έχουμε αποκτήσει παράλληλα αισθητική ομιλίας σα λαός.

Φράση φορολογίας 10%: Το τραγουδάκι κωλολέει / δίνει ρέστα / βαράει άγρια!
Φφφφφ! Από ποια να πρωτοξεκινήσω; Είναι του κώλου δηλαδή; Που τα παίρνεις καραμέλες; Γιατί κάποιος μπορεί να βαράει και μαλακά; E, αμάν μωρέ! Πες απλά ότι σ' αρέσει απίστευτα. Είναι ανάγκη να συνδυάσεις τις πιο ασυνδίαστες λέξεις για να δώσεις έμφαση; Ο βιασμός της ελληνικής γλώσσας, σα φράση, σου λέει κάτι;

Φράση φορολογίας 18%: Η κατάσταση είναι πολύ χλίδα!
Έλα, για πες! Δηλαδή, δηλαδή; Φοράς και V στις εξόδους σου για να φαίνεται το αποτριχωμένο στήθος σου ρε κάγκουρα ή μασάς και τσίχλα με ανοιχτό το στόμα ας πούμε αν είσαι κοπέλα; Δεν έχεις άλλη ατάκα προκειμένου να πεις πως η κατάσταση που ζεις σ' εκείνη τη φάση είναι αρκετά καλή;

Φράση φορολογίας 23%: Η γκόμενα / ο γκόμενος είναι τούμπανο!
Ώπα ρε δικέ μου να 'ούμε, τι μου λες; Μισητή φράση για τύπισσα ή τύπο που είναι και πολύ γκομενάκι με κωλάρα, σωματάρα και τα σχετικά - άρα. Άρα τράβα από 'δω ρε παπάρα.


Φράση φορολογίας 25%: Βρε μωράκι / αγ(ζ)απουλίνα / αγορίνα / μαναράκι / αστεράκι μου. 
Αγκρρρ! Συνήθως όσοι τα λένε έχουν βγάλει με άριστα τη σχολή "Εκμάθησης υποκοριστικών". Δεν γίνεται να βάζεις σε όλα - άκι ή οτιδήποτε άλλο του κολλάει για να τα κάνεις να φανούν γλυκά. Μπλιαχ! Ξερνάω πάνω στα μέλια που εκκρίνεις. Δηλαδή, το να τον / την αποκαλέσεις με το όνομά του / της ή έστω μ' ένα "δικό" σας ψευδώνυμο δεν σου κάνει καθόλου; Να μου πεις αυτό απαιτεί σκέψη οπότε καλύτερα να πάρουμε τις "έτοιμες ευχετήριες καρτούλες".


Φράση φορολογίας 45%: Κοπελιά...
Οποιαδήποτε πρόταση αρχίζει έτσι ή περιέχει αυτή την αντιαισθητική λέξη θα πρέπει να φορολογείται τόσο ακριβά. Μη σου πω και λίγα λέω. Και δυστυχώς πια ακούγεται από τους περισσότερους. Ρε συ τώρα μεταξύ μας, γιατί σ' αρέσει αυτή η λέξη; Δεν είναι καθόλου εύηχη και συγνώμη, αλλά μου ακούγεται σ' εκείνη τη φάση σα να υποτιμάς την κοπέλα στην οποία απευθύνεσαι. Απηύθυνε της το λόγο μ' ένα δεσποινίς. Καλύτερα να σε χαρακτηρίσουν φλώρο παρά κάγκουρα, δε νομίζεις;

*Εντάξει, υπάρχουν ένα σωρό ατάκες που αν τις ξεστομίσει κάποιος θα πρέπει να του επιβάλλουν φόρο, αλλά αυτές μου ήρθαν στο κεφάλι αβίαστα, μιας και τις ακούω τουλάχιστον μια φορά την ημέρα την καθεμία.
**Κύριε Βενιζέλο, τροφή για σκέψη σας δίνω. Όχι, μη μπερδευτείτε. Δεν εννοώ κάτι σε φαγητό. Να σκεφτείτε λέω...

Η τέχνη του trolling

No he can't read my troll face!

Η μόδα της εποχής μας στο διαδίκτυο αποκαλείται τρολάρισμα. Αν και ο συγκεκριμένος όρος είχε εμφανιστεί την δεκαετία του '80, ο καταιγισμός του ίντερνετ απ' τη συγκεκριμένη λέξη και κυρίως πράξη, ειδικά στην Ελλάδα, μετράει κάτι παραπάνω από ένα χρόνο.

Στη γλώσσα του διαδικτύου, η λέξη τρολ ή τρολλ (troll) περιγράφει κάποιον χρήστη του Ίντερνετ με πονηρά προκλητικές, σκόπιμα ανόητες ή επιτηδευμένα εκτός θέματος θέσεις και απόψεις σε μία online ανοιχτή κοινότητα, όπως ένα φόρουμ συζήτησης, ταχυδρομική λίστα, chat room ή μπλογκ, με πρωταρχική πρόθεση να προκαλέσει και να ερεθίσει άλλους χρήστες ή με κάθε τρόπο να επιφέρει διαταραχή σε μια διαδικτυακή συζήτηση για οποιοδήποτε θέμα και να πετύχει μια αλυσίδα αντιδράσεων από άλλους χρήστες. Η συμπεριφορά αυτή πολλές φορές συνοδεύεται από αμφιλεγόμενη διαμάχη των υπολοίπων περί του σκοπού του.

(Πηγή: Βικιπαίδεια)

Με απλά λόγια το τρολάρισμα είναι όταν πάνω σε μια συζήτηση μ' ένα συγκεκριμένο θέμα εσύ πετάς την ασχετίλα σου με απώτερο σκοπό να πεις απλά τη μαλακία σου, να προκαλέσεις τις αντιδράσεις των άλλων και κυρίως να τους σπάσεις τα νεύρα. Αν και υπάρχουν διάφορα sites που προτείνουν πως να αντιμετωπίσουμε τα trolls, εγώ έχω να πω απλά γελάστε ή trollάρετε παρέα. Don't take this too seriously!

*Τrolls όλου του κόσμου ενωθείτε για ένα καλύτερο αύριο!

Χριστούγεννα - Εκμέκ

Χριστούγεννα,
στις τσέπες τα χεράκια μένουν ζεστά
και τα δελτία είναι λίγο πιο γελαστά
δε λένε μόνο για σεισμούς και κλοπές
ότι κι αν θες ίσως το έφερε ο Άι Βασίλης εχτές.

Χριστούγεννα,
μου λείπει κάτι που ήταν πέρσι κοντά
μιλάω για τη δική σου την αγκαλιά
και είμαι σίγουρος καμία ευχή δε θα 'ναι σωστή
αν δεν στην πω έτσι γλυκά στο αυτί.

Χριστούγεννα,
τα κάλαντα μου μοιάζουν φάλτσα στραβά
κι όσα κι αν δώσω το πρωί στα παιδιά
θα είμαι σαν τον Σκρουτζ απαίσιος, κακός και τραγικός
θα λεν τι έπαθε εφέτος αυτός.

Χριστούγεννα,
όλοι φορέσαν έξω τα γιορτινά
τα καταστήματα πουλάν σαν τρελά
μα ο σεφτές μου εμένα είναι μικρός
ναι δυστυχώς
είν' η καρδιά μου μείον κλειστά τα ρολά.

Χριστούγεννα,
θέλω να πάρω το αμάξι να 'ρθω
φοβάμαι όμως μην παρεξηγηθώ
μένω στο σπίτι μοναχός τελικά
και τα γλυκά θα γίνουν λίπος
πριν να μπει η χρονιά.

Χριστούγεννα,
για 'μένα είναι τα τριακοστά
κι είναι ίσως κι η πρώτη φορά
που θέλω τόσο να περάσουν γοργά
για να χτυπήσει η πόρτα να 'σαι εσύ
η ίδια όμως κάπως διαφορετική
σε δυο βδομάδες αλλαγμένη εσύ
λείπεις εσύ
και μόνο απ' έξω είν' η ζωή γιορτινή.

* 46 μέρες μέχρι τα Χριστούγεννα. Ελάτε ξεκολλάτε, δεν τις μετράω μόνο εγώ. Όλοι ανυπομονούμε!
** Το συγκεκριμένο τραγούδι μου θυμίζει μια πιο χαρούμενη εκδοχή απ' τα "Χριστούγεννα" του Δεληβοριά.